KORKU PATOLOJİSİ

Bunu defalarca söyledik ve tekrarlamakta herhangi bir sakınca yoktur: İnsan korku hastasıdır ve bu hastalığın en kötü sonuçları gün be gün yeni ve daha da kötüleşen sorunlarla ortaya çıkmaktadır. Korku, insanın elinden her türlü zekice davranış olasılığını alarak düşünce, duygu ve iradesinin üzerine kapanan bir pençedir.

Yaşamsal eylem kendini savunma, her şeyden kaçma, sorumluluklardan  kaçınma, tanımlar yapmaya yanaşmamak, dikkat çekmemek için saklanmaktan ibaret olarak kalır. Günümüzde en çok gri ve donuk olana değer verilir; bunlar da tam olarak korkunun nitelikleridir. Bu koşullarda özel bir davranış biçimi yani  "karşı"   ortaya çıkar.   Bu davranış biçimi her şeye, en az kişisel belirleyicilik ifade edene kadar karşı çıkar,

Her şey kötüdür çünkü dikkati ilk çeken kusurlardır; artmakta olan korku bu sırada erdemleri tanıma fırsatını elden alır. Her şeye karşı olmak, -hiçbir şeyin taraftarı olmamakla aynı şeydir- korkudan türeyen yeni patolojik ifadedir. Kişinin olumlu gördüğü için koruduğu tek şey kendi çıkarı ve onun uğruna geri kalan her şeyi yok etmesi gerekse bile, kendi yaşamıdır. Önem sırasında her şey onun için ikinci planda kalmaktadır. Anlaşıldığı gibi bencilliğin sapkın bir biçiminden bahsetmekteyiz; ben çevresindekileri küçümsemek suretiyle kendisini doğrular. Dünyayı etkileyen kötülükleri aşmak istemez; korkudan dolayı reddeder, kötüler ve aynı zamanda kafasını eylemsizliğin kanatlarının arasına saklar.

Filozof korkuyu ve onunla beraber tüm sonuçlarını yok etmelidir. İyiyi kötüden ayırt etmeyi öğrenmeli, fikirlerini korumalı ve onlara zıt olan diğerlerinden ayırmalıdır. Ancak bunu her zaman iradenin ve eylemin aracılığıyla gerçekleştirmelidir. Basit bir şekilde "karşı" olunamaz, öncelikle diğer bir şeye karşı koyabilmek için sağlam ve gerçek ideallere sahip olunmalıdır. Reddetmeden önce kabul etmek, inkar etmeden önce bilmek gerekir.

Filozof yaşamın farklı bölümlerinde yanlışlar bulabilir ve kusurlar keşfedebilir; ancak bunlara işaret etmekle ya da bunlardan korkmakla yetinmez. Doğal olarak öncelikle kendinden başlar ve gayretle elinden geleni yaparak her şeyi iyileştirmeye çalışır.

Filozof her zaman kendisine hatırlatır: kötünün yanı sıra her zaman iyi vardır, sadece bazen korkunun ve uyuşukluğun dalgalarıyla uyutulmuş veya onların altında kalmıştır. Erdemler tüm iyi bitkiler gibi tamamen gelişene dek dikkate ve bakıma gereksinim duyar.

Filozof yaşamın tersi yönüne değil onun doğrultusunda hareket eder. Onun tehlikeli akımlarını kabullenir ve dünyada hareket etmesini sağlayacak ideolojik bir netliğe ulaşmaya çalışır, her şeye karşı olanlar sonunda insan karşıtlarına dönüşeceklerdir ve filozof, insan doğasını özlemini çektiğimiz yeni dünyayı inşa etmek için kaçınılmaz bir faktör olarak görür.

Delia Steinberg GUZMAN

Ziyaretci Defterine Not Bırakmak İçin Tıklayınız...