EKLEKTİSİZM
(seçmecilik)

Eklektisizm, hiç bir şeyi a priori (ön­yargılı) olarak inkâr etmeden, ara­larında en iyi olanını arayarak, bunları analiz eden ve gözlemleyen, bunları kar­şılaştıran ve aralarında ilişki kuran felsefi po­zisyondur; sonra en kaliteli olanlarını seçer; bunlar kabul edilmeye değer olanlarıdır.
Ancak bu açık ve kısa tanımlama, ha­kikati söylemek gerekirse, çok sık olarak unu­tulmaktadır ve kelimenin basit anlamı ve kav­ramın yüzeysel yorumu kullanılmaktadır.
Böylece "eklektik davranış", kararsızların ve ödleklerin tutumu anlamına gelmektedir; bunlar, bu olayların derinliğini ve geleceğini idrak etme imkânı olmaksızın olayları gören ruhun körlükleridir. Bu kişiler için "ek­lektisizm" bir Bizans Diyalektiğin* ve asla ve­rimli bir tanımlamaya varmadan ve bunu riske atmadan dönüp duran bir diyalogdur.
Bu sahte eklektisizm ile uğraşanlardan bi­risini iki kişinin önüne koyalım: bir tanesi iki artı ikinin dört olduğunu söylemektedir, diğeri ise iki artı ikinin altı olduğunu söylemektedir; sahte eklektik iki artı ikinin beş olabileceğini söyleyerek oradan gidecektir. Bu kişiler utan­gaç ve isteksiz kişilerdir, temel olarak ego­isttirler, kesin olan şeyleri savunmak için atıl­mazlar, mantıklı olsalar dahi her türlü iddianın yıkıcı şekilde eleştirisine eğilimlidirler.
Günümüzde, diğer tarihi dönemlerden daha fazla olmak üzere, mantıksal plânda "hakiki bir eklektisizmin" gerekliliği vardır. Temel şeylerde, rahat ve yüzeysel bir "mer­kezcilik", korkakların ödlekçe bir tutumu ve bir cehalet gösterisidir. Genel kanı, bazen ça­lışan bazen çalışmayan bir arabayı, çok taze olmayan bir yumurtayı, bir ileri bir geri giden bir saati kimsenin kabul etmeyeceğini bize söylemektedir. Önemli şeyler için acele ola­rak canlı mısın yoksa ölü müsün, seviyor musun yoksa sevmiyor musun, gündüz müdür gece midir belirlemek gereklidir.
Eklektisim ebedi karteziyenf** kuşkusu değil ama titiz platonik onaylamadır; Kafka'nın can sıkıntısı değildir ama Shopenhauer'in iradesidir; isteksiz düşünme de­ğildir ve "hippilerin" tehlikesi yoktur; neden yaşadığını neden öldüğünü bilen gençliğin hikâyesidir.

Yeni Ahit ılımlıları kovduğunda bunu neden yaptığını bilir. Sıcak su besinleri pişirir; soğuk su susuzluğu giderir; ancak ılık su sa­dece buğu tedavisi ve mide yıkanmasına yarar.
Ateist komünizm ve burjuva kapitalizmi ile iki yüze sahip olan materyalizmin değerli ve iyi olan her şeye karşı çıktığı bu çekişmeli dünyada, sahte eklektikler bunun bilinçli veya bilinçsiz suç ortaklarıdırlar.

En korkulacak işbirlikçileridirler çünkü pseudo barışçı ve pseudo felsefi (pseudo: sahte)durumlarıyla hakiki felsefenin ve hakiki eklektisizmin dikey güçlerine karşı suikastte bulunmaktadırlar.

Biz eklektikizdir, ancak hakiki eklektiklerdenizdir, hakikati arayan aktif ek­lektikler; bu nedenle, hakikatle karşılaşınca entellektüel cücekrasi'ye(!)(***), şartlara, mo­daya bağlanmadan bunu keşfeder ve her­kese duyururuz.•

* Bizans Diyalektiği: Uzun uzun konuşup hiç bir so­nuca varamamak.
**  Karteziyen: Descartes'in fikirleriyle ilgili.
*** Cücekrasi: Yazarın yarattığı alaycı bir terimdir, cücelerin yönetim modeli anlamında kullanmaktadır.

J.A.L.

Çeviren: Murat BİLGÜTAN